18/6/2007 - BU GÜNLERE ÇOK UYAN BİR ŞİİR ŞİMDİKİ ÖLEN ŞEHİTLERİMİZ YANLIZ ÖL

HANİ YANLIZ ÖLMEK YOKTU

Bir tek.. Ölüm kalsa bile ayrılığa benzeyen
Bir tek sen olsan bile ölümü güzelleştiren
Hakkın yok yalnız ölmeye...
Aç günleri azık, kuru ekmek gibi
Hani aynı yastıkta bekleyip paylaşacaktık ölümüde
Demi gelmiş ölümü hatırlatır gibi
Yüzümüzdeki çizgilerden çalıp kaderi
Hani paylaşcaktık ölümü biz bu şehirde
Yalnız gelmek allahtan olsa bile
Sevmiştik ya bir kere
Ben gözlerimi küstürürken olmadığın saatlere
Bencil bir ölümü yakıştırıp kendine ,
yalnız ölmek niye
Şimdi ya beni de götür ya da toprağında yer aç
Hakkın yok yalnız ölmeye

19/4/2007 - aman ayrılıklar zordur

 Bir Ayrılık Gününde
 
Ne gariptir şu ayrılık günleri
Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan
Nedense bir tuhaf oluyor insan

Derin bir sizi giriyor içeri
Son bir defa bakarken caddelere
Dükkanlara, evlere, kahvelere

Hatıra yüklü kervanlar geçiyor
Dolu dolu gözlerinin önünden
Bu son yadigar mı bir ayrılık gününden

Ne unutulmaz zamanlar geçiyor
Ağır ağır biz farkında değilken
Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken

Sen istediğin kadar unutulmaz de
Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur
Unutulur, azizim unutulur

Başka ne yapılır böyle bir günde
Kapanan bavul, çivilenen sandık
Ve sonra kuru bir 'Allaha ısmarladık!'

Ümit Yaşar Oğuzcan

8/2/2007 - SEVDİĞİ OLAN HERKESE

NEREYE BAKSAM

Gecemde, gündüzümde,
Yazımda, güzümde,
Hayalimde, düşümde,
Nereye baksam,
Seni,hep seni görüyorum

Gülerken,ağlarken,
Sevdanla yanarken,
Yaşarken ölürken ,
Nereye baksam,
Seni,hep seni görüyorum

Çünkü,
Sen hep içimde bir yerde,
Kalbimdesin...

24/1/2007 - GÜZEL BİR ŞİİR

22/12/2006 - İYİLİK YAPIN İYİLİK BULURSUNUZ

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:
Kalb, Allahü teâlânın komşusudur. Allahü teâlâya kalbin yakın olduğu kadar hiçbir şey yakın değildir. Mümin olsun, asi olsun, hiçbir insanın kalbini incitmemelidir. Çünkü, asi olan komşuyu da korumak lazımdır. Sakınınız, sakınınız, kalb kırmaktan pek sakınınız! Allahü teâlâyı en ziyade inciten küfürden sonra, kalb kırmak gibi büyük günah yoktur. Çünkü, Allahü teâlâya ulaşan şeylerin en yakın olanı kalbdir. İnsanların hepsi, Allahü teâlânın köleleridir. Herhangi bir kimsenin kölesi dövülür, incitilirse, onun efendisi elbette gücenir. Her şeyin biricik Maliki, sahibi olan efendinin şanını, büyüklüğünü düşünmelidir. Onun mahlukları, ancak izin verdiği, emir eylediği kadar kullanılabilir. İzni ile kullanmak, onları incitmek olmaz. Hatta, onun emrini yapmak olur. ( C.3, m.45)

Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretlerinin vasiyetnamesinin son satırı ise şöyledir:
Hiç kimsenin kalbini incitmeyin.

Yunus Emre diyor ki:
Tevazu ile gelsin, kimde erlik var ise.
Merdivenden iterler, yüksekten bakar ise.
Kim ki yüksekte gezer, er geç yolundan azar
Dış yüzüne o sızar, içinde ne var ise.

Aksakallı bir koca, hiç bilmez ki hal nice
Boşa gitmesin hacca, bir gönül yıkar ise.
Gönül Çalab'ın tahtı, Çalab gönüle baktı
İki cihan bedbahtı kim gönül yıkar ise.

Bir kez gönül yıktınsa kıldığın namaz değil,
Yetmiş iki millet de yüzünü yumaz değil.
Yol odur doğru vara, göz odur Hakkı göre,
Er odur yerde dura, üstten bakan göz değil.

Doğru yola gittinse, er eteğin tuttunsa,
Bir tek hayır ettinse, biri bindir az değil.
Yunus sözleri çatar, balını yağa katar,
Çok kıymetli mal satar, cevherdir o, tuz değil

2/11/2006 - GÖNÜL NİKAHI

GÖNÜL NİKAHI

20/10/2006 - PAYLAŞIMA TEŞEKKÜRLER

SEN YOKSUN DİYE

sen yoksun diye

çiçekleri koklamaz oldum

saatlerce gökyüzüne bakmıyorum

denize, bir kuşa, bir çocuğa dokunamıyorum

yaşasam da yeryüzünde

ve karışsam da yaşamın içine

sen yoksun diye

kucaklıyorum kimseyi, dost ya da

arkadaş, kavga da etmiyorum artık

sen yoksun diye

uzanmayı unuttum sımsıcak kumlara

dinlenmeyi de unuttum, bir kum tanesi

bir yaprak, bir taş gibi

sen yoksun diye

seslerini duymaz oldum ezgilerin

yaşamın dışındayım

uzak ülkeler çekmiyor beni, tanımadıkları

tanımak,

bir bardak suda mutluluğu yaşamak

çok uzakta kalır

sen yoksun diye

yaşam içimden akar gider

Atila IŞIK

__._,_.___

14/10/2006 - GÜZEL BİR ŞİİR

GÜL BAHÇESİ

Delikanlı yıllar sonra doğduğu kasabaya döner.Sabah uyandığında aklına
yıllar önce evlenmek istediği,kasabanın güzel kızı gelir.Kızın güzelliği
çevre kasaba ve şehirlerde bile dillerdedir ve kimler istediyse kız bir
türlü olumlu yanıt vermemiştir.Otelden çıkar ve gördüğü yaşlı adama
kızı sorar.Yaşlı adam az ilerde güzel bahçe içinde bir ev gösterir,
kızın orada oturduğunu söyler.Delikanlı merak eder,kızın nasıl biriyle
evlendiğini.Bir köşede beklemeye başlar,bir müddet sonra yaşlıca kel
pekte hoş görünmeyen bir adamı yolcu eder kız kapıdan...

Üstelik zengin bir adam da değildir.

Adam gittikten sonra delikanlı çalar kapıyı,kendini tanıtır.Sorar niye
bu adamla evlendiğini kıza. Kız söylerim der ama bir koşulla.

Evin arkasında büyük bir gül bahçesine götürür delikanlıyı ve der ki:
Bu bahçenin en güzel gülünü bana getirirsen söyleyeceğim sana niye bu
adamla evlendiğimi...Ama asla geri yürümek yok bahçede,arkana bakmak yok
en güzel gülü istiyorum sadece.

Memnuniyetle der delikanlı ve girer bahçeye.
Çok güzel sarı bir gül durmaktaddır karşısında tam elini güle uzatmışken
pembe bir gonca görür az ötede,ilerler.

Ona uzanırken kadife kırmızı bir gül ilişir gözüne ilerde
derken birde bakar bahçenin sonuna gelmiş.

Kıza verdiği söz gelir aklına geri dönmek yok
ne yapsın mecburen bulduğu alelade,hatta solmaya yüz tutmuş bir gülü
mahçup bir şekilde götürür kıza.

Kız gülümser gülü görünce..
"Bilmem aldınmı cevabını" der delikanlıya.....
Hayat bu bahçede yürümeye benzer....   

12/10/2006 - ŞİİR

Seni İçimden Terk Ediyorum

binmediğim hiçbir otobüs beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde gittikçe azalıyor hayat neyi erken yaşadıysam hep ona geç kalıyorum sana göçüyorum her sonbahar yolların çıkmıyor aşkıma unuttuğun yağmurların adı saklımda seni içimden terk ediyorum susmaktan yoruldum kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri efkar demliyorum gözlerimde yaşlarımı yanağıma varmadan öldürüyorum tam sancağımdan yaralıyorum kendimi alnını yüreğime dayadığın güne bakıp seni içimden terk ediyorum ne unutacak kadar nefret ettin ne hatırlayacak kadar sevdin yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum beni hep bulmamak için aradın yanılgımdın yandığımdın yangındın sensizliğe yenilmek sana yenilmekten zor olsa da ardımda bir sürü belkiler bırakarak seni içimden terk ediyorum şimdi içimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan iki yarım kaldık tamamlayamadık bizi elimden tutmadın yalnızlığımın saçlarımı da uzaklarına gömdün içimin mavisi senin okyanusundandı al geri veriyorum kilitleri hep yanlış kapılara vurdun devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim sana bensizliği terk ediyorum yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın demiştin aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi ne tuhaf değil mi içimi acıtanda sendin acımı dindirecek olanda ya öldür beni dedim ya da git benden içi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim aldırmadın aldırmalarıma bir gecede yakıp yarini şafaklara sattın ihanetini külüme basanlar bile utandı yaptığından işte soluk bir ömrün son nefesi benden içimden terk ediyorum

YAZAN

Kahraman TAZEOĞLU

7/10/2006 - GİT... ME

GİT... ME

pınarları kurumuş gözler

kederin resim çizdiği bakışlar

vedokunulsa kırılacak dallar gibi yüreklerin olduğu

yerlere gideceksin

oralarda

ölüm gibi yalnızlıkta

yarasaların kuşattığı gecelere

kara basanlar gelir

bölünür en tatlı yerinde uykular

kefen gibi sarılacaksın yalnızlığına... git... me

baharın gelmeyi unuttuğu sokaklarında

çığlıklar kol gezer

biliyorum oraları... git... me

avucunda saklamaya çalıştığın kar taneleri

ve çeşmeden eline değen

su damlası kadar gerçekten uzak

varlık yokluk arasında yaşanacak her şey... git... me

yediveren gülleri gibi

her yeni gün doğumunda

tomurcuklanmaya durur oralarda vedalar... git... me

şarkılar şiirler veda kokar

türküler ayrılık üzerine

adresler hep yok yerlere çıkar... git... me

bir dağ gibi çökecek yalnızlık yüreğine... git... me

Atila IŞIK